سامانی عشق مهربونم دوستت دارم این دومین سال میشه که دوستیم امیدوارم زنده باشم وبازم بهت تبریک بگم

مي خواستم بگويم دوستت دارم اما نتوانستم

... هرگاه از کنارم مي گذشتي آرزو مي کردم اين راز را در نگاهم بخوني

... افسوس که تو بي اعتنا از کنارم مي گذشتي

تا آنکه ديروز قلم به دست گرفتم تا بنويسم از تو و اين همه بي مهريت متنفرم

وقتي قلم را از روي کاغذ بر مي داشتم با تعجب ديدم که نوشته ام :

          (دوستـــــت دارم)

       آخر قلب يک عاشق هرگز نمي تواند دوروغ بگوید

دستان سردم را به او سپردم 

 گرمی قلبش را احساس نمود

من همیشه با تو هستم

تو رو از جون می پرستم

من فقط با تو می تونم

توی این دنیا بمونم

اگه تو نمونی پیشم

می بینی دیوونه میشم

 این صدای قلبم

می شنوی آره یا نه

می تونم داد بزنم

عشقمی یا نه ...

در ساحلی نشسته بودم ناگهان صدایی به من گفت بنویس گفتم قلم ندارم گفت استخوانت را قلم کن گفتم جوهر ندارم گفت خونت را جوهر کن گفتم کاغذ ندارم گفت پوستت را کاغذ کن گفتم چه بنویسم گفت بنویس:

عشق من دوستت دارم

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست